Reizen door Andalusie

Dag 3: Ski in Pradollano en de Sierra Nevada - Mirador de San Nicolas

2008-04-10T00:24:00.000-07:00

s’ Ochtends iets later opgestaan want de lange dagen begonnen een beetje in de kleren te kruipen. Die extra rust was dus welkom, zeker omdat we s’avonds een lange rit richting Madrid voor de boeg hadden. Maar dat later opstaan zorgde er ook voor dat de plaatselijke politie al een tijdje in de weer was om “fout geparkeerde” wagens op te schrijven. En wat stelden we dus vast toen we bij de auto kwamen: een nieuwe parkeerboete. Deze keer ééntje van € 40. Ook hier geen aanwijzingen dat je hier niet mocht parkeren. Tenzij me iemand kan vertellen wat “En batteria” wil zeggen. Dat was dan ook de enigste aanwijzing die ik onder het P-teken heb gezien.

Niettegenstaande deze “leuke” vaststelling lieten we er ons goed humeur niet door verpesten. Want de lucht was diepblauw en de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada zagen er betoverend uit. We waren klaar voor een dag skipret van 2100 m toto 3200m hoogte. Op slechts 20 km van Granada ligt het skioord Pradollano, waar je van december tot begin april terecht kan op meer dan 60 km pistes. Als de omstandigheden mee zitten natuurlijk, want begin april liggen de temperaturen in het dal (2100 m) vrij hoog en de sneeuw smelt dan letterlijk als sneeuw voor de zon. Nu was maar 30 km van de pistes geopend.

Wie aankomt in Pradollano heeft maar één keuze, de wagen ondergronds parkeren in een enorme, maar natuurlijk niet zo goedkope parking. Daarna kom je bovengronds in een vrij recent ingeplant skidorp. Je vindt er alle faciliteiten voor een kort of lang verblijf (winkels, hotels, appartementen, skiwinkels, bars, zonneterrassen, ...). Je kan het een beetje vergelijken met de Franse skidorpen maar niet met de skistations in Oostenrijk of Zwitserland. Omdat we laat in het seizoen waren, namen we eerst de Telecabina Al-Andalus die ons leidde naar het 2600 m hoge Borreguiles. Eens daar zaten we midden in de sneeuw en voelde het toch een stukje frisser aan. Al lag de temperatuur toch nog rond de 5°c. Er was volk op de pistes, maar praktisch geen wachtrijen op één van de vele stoeltjesliften richting de Pico Veleta (3300 m).

We waren klaar voor een half dagje skiplezier. En het was genieten: de pistes lagen er nog redelijk goed bij, de temperaturen waren aangenaam, de zon stond hoog en ongestoord aan de hemel en de pistes waren niet echt druk. We kozen niet echt de moeilijkste pistes, we gingen voor blauw en rood die dag. Af en toe stopten we voor een kiekje of gingen even liggen en genoten van het spectaculaire uitzicht. Als we goed keken zagen we in de verte zelfs de Middellandse Zee.

Tijdens onze afdalingen merkten we op dat de Spanjaarden geen geboren skiërs zijn. Velen gingen moeizaam de pistes af. Anderzijds waren er ook veel jonge snowboarders die geen probleem hadden om snel en goed af te dalen. Af en toe zagen we hun prachtige kunstjes opvoeren die ons zin deden krijgen om dat snowboarden toch beter onder de knie te hebben. Maar die dag niet, want voor we het wisten zat onze middag in de Sierra Nevada er weer op.

Mirador de San Nicolas

We gingen terug Granada stad om nog een bezoek te brengen aan de Mirador de San Nicolas. Vanaf dat pleintje heb je het wereldberoemde uitzicht op de Moorse paleizenstad : Alhambra. De klim naar dit pleintje mocht dus niet ontbreken op om ons bezoek aan Granada af te sluiten. Onze tocht naar het Albaicin en de Mirador de San Nicolas start aan de Plaza Nueva. Van daar gingen we richting de Real Chancillería en La Iglesia de Santa Ana.

Niettegenstaande het 18u s'avonds was het weer nog steeds aangenaam warm. En zoals tijdens de rest van onze trip was de zon nadrukkelijk aanwezig. Na deze vermoeide dag had ik dan ook de neiging om mij op een bankje te gaan zetten om wat te genieten van het lentezonnetje. Kenny ging ondertussen binnen in de Kerk van Santa Ana. Daar binnen zijn er prachtige schilder- en beeldhouwwerken te bewonderen. Er staat zelfs een retabel van Vlaamse Oorsprong. Meer info op:

http://www.viagranada.be/albaicin-granada.php

Na deze korte stop begonnen we echt aan de klim richting de Mirador. Deze tocht liep langs een steile en smalle straatjes met witte huisjes met geurende tuinen. Het was hier dat ooit de Moorse inwoners van de stad woonden. Vandaag lijken de trotse bezitters eerder rijke burgers die hier een huis hebben gekocht en die dagelijks kunnen genieten van een prachtig zicht op het Alhambra.

Na een kwartiertje waren we boven en genoten we van het zicht op het Alhambra. In mijn kamer hangt een poster met zicht op het Alhambra, maar in het echt is het iets anders. Op dit gezellige pleintje was het vrij druk, maar toch aangenaam. We waren niet alleen om te genieten van het uitzicht op het Alhambra. Enkele Moorse verkopers hadden hun koopwaar om de grond uitgestald, een flamencozangeres zong enkele rauwe flamencoliederen, enkele studenten speelden er op hun gitaar en een smeltkroes van toeristen zorgden er voor een unieke sfeer. Nadat we even hadden genoten van het uitzicht ontpopten we ons tot echte "Japanners" en trokken we tal van foto's en lieten de videocamera draaien.

Video aan de Mirador de San Nicolas met zicht op het Alhambra:

Daarna gingen we terug richting centrum om een hapje te eten in een Italiaans restaurantje in Spanje. Dat was nodig, want we hadden nog een rit van 4 uren voor de boeg richting Madrid. Een rit die vlekkeloos verliep.

Eens in Madrid was het nog even spannend. We hadden snel doorgereden om de auto voor 3u terug af te leveren bij Avis. We kwamen om 2u15 aan bij Avis. Maar het loket was gesloten. Toch even paniek, want het ging maar terug open om 7u. En ons vliegtuig steeg al op om 6u15. Gelukkig was er bij Hertz nog iemand die met vermoeide ogen vertelde dat we ons sleutel in een speciaal voorzien vakje konden deponeren. Dat was toch even opluchting. De auto was alvast in perfecte staat terug in Madrid geraakt en we waren op tijd voor ons vliegtuig.

Ik maak me nu op voor mijn volgende reizen door Andalusië. In juli staat 2 weken Marbella en de Costa del Sol op het programma en in augustus nog een weekje Sevilla.

Dag 3 - Costa Tropical : Salobreña en Almuñecar

2008-04-07T09:40:00.000-07:00

De tweede dag van ons verblijf in het Zuidoosten van Spanje kondigde zich alvast veelbelovend aan. Als we de gordijnen van onze hotelkamer openden dan zagen we alweer die straalblauwe lucht. Eens in de straten van Granada kwam die warme trui wel van pas, want begin april kan in het de vroege ochtend nog heel fris zijn. Ons ontbijt nuttigden we in bakker/tea-room in de Calle Recogidas, waar ze over lekkere croissants beschikten.

Salobrena

Daarna reden we weg uit de stad, zuidwaarts richting Middellandse Zee. Onze eerste halte was het pittoreske Salobrena. We parkeerden ons zo snel mogelijk en volgden dan gewoon de weg naar het Moorse kasteel uit de dertiende eeuw bovenaan het dorp.

Dat is eenvoudiger gezegd dan gedaan. Want de smalle, terrasvormige straatjes met witte huisjes lijken soms een echt doolhof. Als we bleven stijgen, kon het natuurlijk niet mis gaan, want het Arabische fort uit de tijd van de Nasriden ligt echt aan de top van het dorp. Dit kasteel deed toen dienst als zomerverblijf voor de Koninklijke familie, maar ook als gevangenis voor de leden van de Koninklijke familie die in ongenade waren gevallen.

Daarna was het tijd om ons naar de bekendste badplaats van de Costa Tropical te begeven: Almuñecar. Door het mooie weer gingen we rechtstreeks richting strand en Middellandse Zee. De aangename temperaturen en het prachtige weer hadden al zonnekloppers naar het keienstrand gelokt. Ja, de Costa Tropical heeft maar weinig grote zandstranden. Desondanks komen hier in de zomer veel Spaanse toeristen.

Nu was het rustiger. Wie op een beetje meer rust wilt, komt hier het best in mei of juni. Ook april is goed, maar het weer durft dan nog eens wisselvallig te zijn. Wij hadden geluk met het weer en spendeerden onze middag met wat zonnebaden, een partijtje voetbal op het strand en in pootjebaden de Middellandse Zee.

Eens 16u gingen we enkele pintjes drinken op een terrasje op het strand. Omdat Kenny nog maar weinig gegeten had, was hij al een klein beetje dronken naar 4 San Miguels. Waar we € 3 / stuk voor betaalden. De tijd dat Spanje goedkoop was, ligt al lang achter de rug. Daarna richting auto. De chauffeur, ikzelf had er toch maar ééntje gedronken. Je weet maar nooit dat de Spaanse politie je aan een alcoholcontrole onderwerpt.

Geen alcoholcontrole toen we bij de auto aankwamen, maar een parkeerboete en ene die niet mals was: € 50. Nergens hadden we een bord gezien, ook geen parkeermeters of een aankondiging. Een mens vraagt zich af waarom je niet parkeren buiten het seizoen op een plaats waar dan niet veel volk komt. Even dachten we eraan, om ons naar de politie te begeven, om onze onwetendheid te verkondigen. Maar we besloten onze tijd niet te verspillen aan een actie die vermoedelijk toch maar weinig zou opleveren. Onderweg sloten we nog enkele plaatjes van Salobrena en daarna legden we de 60 km richting Granada stad af.

Daar was het opnieuw lastig om een parkeerplaats te vinden. We vonden er ééntje, maar we vertrouwden het niet met de parkeerboete van Almuñecar in gedachten. Daarom gingen we op zoek naar een andere parkeerplaats, ééntje waarvan we dachten dat ze veilig was. De volgende morgen wisten we wel beter.

Dag 2 - Van Madrid richting het Alhambra in Granada

2008-04-05T09:45:00.000-07:00

Met de auto van Madrid Naar Granada

De tweede dag zijn we vroeg opgestaan, we hadden namelijk een lang rit voor de boeg: 450 km van Madrid naar Granada. Dit is al snel meer dan 4 uren rijden. Tijdens deze rit rijd je eerst op de hoogvlakte vlakte van de Castilla - La Mancha (denk aan Don Quijote & de windmolens). Vervolgens kom je aan de grens met Andalusië langs de uitlopers van de Sierra Morena. Bochtige wegen, steile hellingen en prachtige vergezichten: in deze regio is het een plezier om met een auto of moto te rijden. En uiteindelijk op het vervolg van de Autovia del Sur richting Jaén en Granada.

Na een lange, rustige rit kwamen we in het drukke verkeer van Granada stad terecht. Dat is toch even wennen. Wie de stad niet kent en zijn hotel niet direct weet zijn, neemt best een GPS mee. Want veel tijd om de weg te vinden, heb je niet, constant zitten er auto's achter je die maar weinig geduld hebben. Claxonerende auto's, door het verkeer laverende scooters, dubbel geparkeerde wagens, haastige taxichauffeurs.... neen, in Granada rijden is geen pretje.

Na vele rondjes door de stad te hebben gereden in een tevergeefse zoektocht naar een gratis parkeerplaats besloten we om betalend, ondergronds te parkeren. Want we moesten nog in het inchecken in onze hostal en om 13u30 in het Alhambra zijn.

Snel onze koffers in het hotel achterlaten, wat verse kledij aandoen, en vervolgens snel naar het Alhambra. Gelukkig hadden we een kaart bij, zodat we nog vrij snel de weg naar het Alhambra vonden.

Alhambra

Voor we het Alhambra hadden we een steile klim van een goede kilometer voor de boeg. Voor ons jonge gasten geen probleem, maar voor sommigen zou dat iets lastiger kunnen uitvallen. Voor die mensen zijn er op geregelde tijdstippen busjes die vanuit het centrum naar het Alhambra reden. Eens aangekomen kregen we onze tickets voor het alhambra die we via het internet hadden besteld. Wie meer info wenst, kan die vinden op http://www.viagranada.be/alhambra-in-granada.php

Paleis Karel V

Het eerste wat we tegenkwamen als we het Alhambra betreden, was het paleis van Karel V of Carlos V. De kleinzoon van Ferdinand en Isabella, die in Gent werd geboren. Keizer Karel en de stroppendragers zegt je waarschijnlijk wel iets. Het is een Christelijk paleis in renaissance-stijl te midden van tal van Arabische bouwwerken. Opvallend aan de ingang is de poort die wordt omgeven door ionische zuilen. Eens binnen valt vooral de dubbele zuilengalerij en het centrale binnenplein op.

Nasridische paleizen

Daarna begaven we ons naar de Nasridische paleizen, hoogtepunt van ons bezoek aan het Alhambra. We hadden tijd van 14u tot 14u30 om binnen te gaan in de paleizen. Wij verkozen 14u25, daardoor we konden snel binnen. Geen rijen wachtenden en we hadden het Mexuar-paleis voor ons alleen. In dit paleis aanhoorde de Moorse Koning zijn raadgevers en inwoners van de stad.

Op het vervolg van onze tocht door de Nasridische paleizen in het Alhambra kwamen we in het Comarespaleis. Hier had de koning zijn werkkamer. Mooiste gedeelte van dit paleis is het Mirtenhof of Palacio de los Arrayanes. In het midden bevindt zich spiegelend water dat wordt omgeven door mirtenstruiken.

Vervolgens gingen we richting het Leeuwenpaleis waar het privéleven van de Koning zich afspeelde. Groot was onze verbazing als we op het Leeuwenhof kwamen. Want op het waar de leeuwen normaal staan stond een container. De leeuwen worden momenteel gerestaureerd.

Het leeuwenhof of palacio de los leones wordt omgeven door 3 zalen: Zaal van de Abencerrajes, Zaal van de Koningen, Zaal van de Twee Gezusters of Sala de Dos Hermanas.

Alcazaba

Vervolgens gingen we naar het Alcazaba, dat is het oudste gedeelte van het Alhambra en hier vind je ook de verdediginsmuren van de paleizenstad. Meest opvallende elementen van dit gedeelte zijn de Torre de Homenaje (Hommagetoren), de Torre de la Quebrada (Gebroken toren), de Wachttoren (Torre de la Vela) en het legerkwartier. Onder de Hommagetoren en de Gebroken toren bevonden zich in een ver verleden kerkers. De wachttoren deed dienst als uitkijkpunt over de stad en is 27m hoger dan het Alhambra.

Hierboven zie je de hommagetoren en de gebroken toren. Het mooiste vonden we het uitzicht over de stad die je hebt op de wachttoren. Je ziet er de stad Granada, de besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada, het Albaicin en zelfs de vele kijklustigen op de Mirador de San Nicolas.

Generalife

Ons bezoek aan het Alhambra eindigde met het Generalife. Het landgoed, buitenverblijf van de Nasridische koningen. Deze tuinen in een prachtige groene omgeving was een lust voor het oog. Terrasvijvers, kleine vijvertjes, fonteinen en een grote diversiteit aan planten (mirten, jasmijn en rozenstruiken, ...). De belangrijkste bezienswaardigheid hier is Binnehof van het bevloeingskanaal of.

Op een bepaald moment wilden we foto's nemen en filmpjes maken van het centraal waterreservoir van de nieuwe tuinen. Het was er rustig en kalm. Maar dat duurde niet lang, want een groep van ongeveer 20 Vlaamse toeristen had door de aanwezigheid van ons statief en videocamera de indruk dat dit een interessant plekje was. Ze kwamen met veel lawaai, massaal foto's maken en shots maken met hun videocamera's en geneerden zich niet om voor de camera te gaan staan. We trokken ons even terug, en gelukkig was de rust na 5 minuten teruggekeerd. De Belgen zeggen soms dat de Nederlanders lawaaimakers zijn op vakantie, maar dat was hier duidelijk niet het geval.

Tegen 19u zat ons bezoek aan het Alhambra er op. Een mooie middag, waarin we onder de indruk geraakten van de Moorse paleizen en Christelijke bouwwerken in het Alhambra. Want we ook nog willen vermelden is dat door het maximaal aantal bezoekers per dag, het nooit te druk is in het Alhambra. Ook heb je niet het gevoel dat het commercieel uitgebuit wordt. Je vindt er weinig plaatsjes om zaken te kopen, om iets te drinken, en je moet nergens bijbetalen voor bepaalde zaken.

Richting een restaurantje & hostal

Vervolgens richting onze verblijfplaats voor de komende dagen (Hostal Atenas) in het centrum van Granada. Een degelijk, verzorgd hotel met zelfs gratis WIFI (wireless internet).

Na een vermoeide dag gingen we nog iets eten in een soort Spaans restaurant. Alhoewel je er ook bar had waar je iets kon drinken. De televisie stond op FC Barcelona - Schalke 04, en hier bleek toch ook weer dat de Spanjaarden echte voetbalfans zijn. Wat we aten, weet ik niet meer precies, het was wel goed, maar toch een beetje zout, zoals ik de vorige keren al gemerkt heb in Spanje.

We gingen nog de discussie met de Spaanse camarero (opdiener) voor broodjes die we hadden gekregen, niet hadden gevraagd, maar we wel moesten betalen. Bij ons het natuurlijk niet de gewoonte dat je nog eens apart moet betalen voor brood. Maar na rondvraag hier, blijkt dat courant te zijn in het Zuiden van Europa. Foutje van ons, maar die € 2 hebben we toch niet moeten betalen.

Dag 1: Charleroi - Madrid

2008-04-05T06:14:00.000-07:00

Eindelijk was het zover, ik had er behoorlijk naar uitgekeken. Om 15 vertrokken in het Gentse en vervolgens via Brussel richting Charleroi gereden. Het opstijgen gebeurde niet meer in de oude terminal waar ik vorige zomer nog was geland. Maar nu was het in een nieuwe en moderne terminal van Charlerloi (Brussels South). Niettegenstaande het later uur rond 18u30 opstijgen op een maandavond, zat het vliegtuig vol. Voornamelijk Spanjaarden die terug huiswaarts keerden.

Na een probleemloze vlucht, landen we in Madrid, Aeropuerto Barajas. Dan richting het verhuurkantoor van Avis. Via internet had ik een auto van de categorie A besteld. Er stond een Opel Corsa 1.2 liter klaar. Blijkbaar met super 95, er was geen andere voor handen. We hadden al met een meerprijs te maken. De verantwoordelijke van Avis probeerde ons nog te overtuigen een All in insurance verzekering te nemen. Voor € 15 per dag zei hij, en toen vroeg ik naar het totaal zei hij: € 67. Ik bedankte, maar dacht bij mezelf, laat ons hopen dat we niks tegenkomen. Want dan ga ik me beklagen dat ik die extra verzekering niet genomen heb.

Daarna richting het centrum van Madrid waar we één nacht gingen verblijven in Hostal Mirentxu. Prijs voor 1 nacht: € 60, niet echt spotgoedkoop. Ons GPS leidde ons naar het hostal. Maar een parkeerplaats vinden was een ander paar mouwen. Ik denk dat we 10 rondjes rond de straatjes van het hotel hebben gedaan. Maar geen plaatsje vinden. Omdat we 2 grote koffers bij hadden, besloten we dat Kenny ons ging aanmelden bij het hotel en ik parkeerde me voorlopig ergens op het voetpad. In zijn beste spaans (enkele woorden) slaagde hij er toch in, hem aan te melden in het hotel. Ondertussen kwamen enkele bewakers uit de omgeving kijken naar de auto, want we zaten blijkbaar in een buurt met ministeries & belangrijke gebouwen. En met recente aanslagen in Madrid zijn ze toch op hun hoede.

Eens de koffers waren gedropt, gingen we op zoek naar een parkeerplaatsje. En dat lukte wonderwel, in een straatje vlakbij. Kenny moest wel aanwijzingen geven, want er was maar weinig plaats. Uiteindelijk stonden we vlakbij de bumpers van de andere wagens. Maar in Spanje, is dat schijnbaar normaal.

Daarna richting kamer van hostal Mirentxu, deze waren verzorgd en netjes, maar wel een beetje klein.

Dan richting de binnenstad van Madrid. Maar dat viel op het laten uur (22u30) een beetje tegen. Er was niet veel te beleven op straat en nog minder te zien. We hadden namelijk gehoopt om eens een stapje te zetten & kennis te maken met het nachtleven van Madrid. Mijn indruk van deze stad is lange, brede lanen, veel verkeer, grote gebouwen die het belang van Madrid benadrukken. Maar voor de rest weinig te doen. In de zijstraatjes liep soms wat volk, die ik niet zo vertrouwde. Maar gezien het late uur is dat niet abnormaal in een wereldstad. Ook de eethuisjes waren reeds gesloten, dus het werd een Mac Donalds (daarvoor moet je niet naar Spanje gaan natuurlijk). Let op als je ginds cola drinkt: hij was verschrikkelijk slecht, ofwel was er iets mis mee ofwel was het fake-cola.

Daarna gingen we richting hostal Mirentxu, want de volgende ochtend moesten we vroeg op. Kenny was het kamernummer vergeten. Hij probeerde de sleutel van kamer 10 ipv 9. Dit had de eigenares wakker gemaakt. Zij kwam als een echte spaanse furie op ons af. Maar na enkele woorden zoals tranquillo werd ze kalmer. We konden gaan slapen. Al ging dat aanvankelijk niet makkelijk, want naast onze kamer lag een stevige snurker, die we brombeer noemden. Idd de isolatie was niet zo super.

Spaans leren in Granada - De diverse scholen

2008-03-08T15:30:00.000-08:00

Het is nu maart 2008, we gaan ff terug in het verleden.

Augustus 2007 ik zat een weekje in Granada. Doel van de reis: bezoeken van de diverse taalscholen in Granada. Om vervolgens een langere periode in één van deze scholen te verblijven.

Ik had reeds verschillende scholen gecontacteerd vanuit Belgie. Afgaande op antwoorden, foto's, websites, commentaren koos ik er 3 scholen uit.

Don Quijote Granada
Enforex
Escuela Montalban

Mijn bevindingen:

Don Quijote in Granada liet me de beste indruk na. Via Espalengua, een Belgische organisatie die taalcursussen in Spanje aanbiedt, had ik een afspraak gemaakt. Ik werd dan ook verwacht en kreeg een vriendelijk onthaal in het Engels. Op al mijn vragen kreeg ik een antwoord. Er was ook een rondleiding in de school en ik mocht de studentenflats en studentenhome bezoeken. Wie wat ouder is raad ik de gedeelde studentenflat met een éénpersoonskamer aan. In de vrije uurtjes trek je misschien beter naar de studentenhome, want daar valt meer te beleven. Deze zomer ga ik de studentenflat verblijven. Dan zal ik laten weten of mijn gevoel juist was en deze school de beste keuze is.

Bij Enforex kreeg ik ook een goed onthaal, en de Spaanssprekende dame deed haar uiterste best om al mijn vragen in het Engels te beantwoorden. De gebouwen deden een beetje oud, maar naar verluidt zouden ze ondertussen verhuisd zijn. Op de vraag of ik ook de studentenvoorzieningen mocht zien, werd een beetje verbazend gereageerd. Maar ik kreeg toch het adres mee. Wat bleek ze maken van dezelfde studentenhome gebruik als Don Quijote. Deze school is mijn tweede keuze.

De minst goede indruk liet Escuela Montalban mij na, misschien lag het wel aan de dame die me te woord stond. Ze was nogal stug. Niettegenstaande ik een afspraak had gemaakt, hadden ze maar weinig tijd, wegens een uitstap die op het programma stond. De school leek me ook iets meer bestemd voor jongere leeftijden. Deze school is dan ook mijn derde keuze als ik een taalschool zou kiezen voor Spaan te leren in Granada.

April: Granada en Andalusie

2008-03-08T12:28:00.000-08:00

Het is bijna zover, over een goede 3 weken trek ik terug richting Granada. En dat is ondertussen al van half augustus geleden. Het doel van de reis is "be there", mijn website verder afwerken en veel zien, beleven :-)

Deze keer ga ik met kameraad Kenny

Het wordt een korte trip. Wat staat er op het programma:

Maandag 31 maart

s'avonds richting Madrid vliegen. Vertrekken in Charleroi met Ryanair, kostprijs: € 32 per persoon.

Daarna snel de stad verkennen. Ik weet er al enkele goede plekjes zijn. Madrid heeft zo'n 5 belangrijke uitgaansbuurten met studentikoze jazzbars, tapasrestaurants en cocktailloungers.

Eens geproefd van de Madrileens nachten gaan we richting hotel.

Dinsdag 01 april

Vroeg opstaan en 430 km rijden met een huurauto VW Polo.
Richting Granada.
Tegen 14u het Alhambra bezoeken, het monument van Granada en het meest bezochte van Spanje.
De avond dat vullen we ter plekke wel in, stapje zetten ;)

Woensdag 02 april

Alpujarras, Sierra Nevada of Costa Tropical
Het weer zal er bepalende factor in zijn.

Donderdag 03 april

Alpujarras, Sierra Nevada of Costa Tropical (Del Sol), idem als hiervoor dus.
Die avond / nacht terug richting Madrid rijden.

Vrijdag 04 april

Voor 03u s'nachts de wagen inleveren. Zorgen dat we niet te laat zijn, want om 06u15 zitten we alweer op de vlieger richting Charleroi.